ÖZÜMÜZÜN GEÇMİŞİ - 1

Şu an ne düşündüm ?

Bazı web sitelerinde hatta ansiklopedilerde yayınlanan adına özgeçmiş denilen hayatımızın özetinde , yıllara göre yapılanlar, mühim başarılar, okullar, medeni durum,varsa ödüller, vs. yazılıyor..Evet bu gerçek, ve sonuçta yazılan herşey önemli görünüyor.. Ama bunlar aynı zamanda bir o kadarda gerçeği anlatamayan kelimeler topluluğu...

Peki ya yazılamayanlar?



Kaç kez içten kahkaha attı?

Kaç kez dolunaya "görebilerek" baktı?

Kaç kez hıçkırarak ağladı, dişlerini fırçaladı, yemek pişirdi, herhangi birşeyden ürktü, sarhoş oldu.

Kaç kez pişman oldu, yada özür diledi..

Kaç kez “aslında” uyumak istedi ama erken uyanmak zorundaydı..

Kaç kez kendi türünün dışındaki canlılara sevgi duydu..

Kaç kez zalim oldu yada merhametli?

Kaç kez rüzgara şarkılar söyledi..

Kaç kez erken gitmesi gereken yere geç kaldı..

Kaç kez pamuk helva yedi..

Kaç kez saygı duydu yada nefret..

Kaç kez bir film seyrederken burnunun direği sızladı..

Kaç kez olmak istediği yerde ve insanla olabildi..yada olamadı..

Kaç kez gerçekten sevdi , sevindirdi ve sevildi, cesur yada korkak oldu..

Kaç kez güvendi, aldatıldı, utandı yada gurur duydu..

Kaç kez hayal kurdu, hayalleri kırıldı yada gerçek oldu..

Kaç kez sadece nezaketinden dolayı, kendisine anlamsız gelen sözlere tebessüm etmek zorunda kaldı..

Kaç kez bir daha asla göremeyeceği ve artık bir kez bile dokunamayacağı sevdiklerini ölesiye özledi..

Kaç kez doktora ve eczaneye gitti..

Kaç kez yasemin , yada yosun kokusunu içine çekebildi..Değer verdiği yaşlılarının ellerini öpebildi..

Kaç kez her hücresinde hissederek "ve gerçekten" sevişebildi..

Kaç kez ağaçları, bulutları, yağmuru ve denizi saygıyla seyretti..

Kaç kez her şeyden vazgeçti. Ama sonrasında “yinede devam” dedi..

Kaç kez kendini sevdi ve "insan " hissedebildi. Ve bunun için teşekkür etti..

Kaç kez gerçekten yaşadığını hissedebildi? 

Kaç kez ?

Aslında oydu ? 



Gölge oyununda arkadan vuran ışık yardımıyla izleyiciler bazı biçimler görür.. Başka dünyalara, başka hayatlara , başka seslere aldıkları davetlere doğru yola çıkarlar..Görünen taraf kimi zaman sihirli gelir, kimi zaman eğlendirir, kimi zamansa düşündürür ..



Peki ya perdenin öteki tarafında, sessizce duran özümüzün hakiki geçmişine bakabiliyormuyuz ?

En önemlisi bakabilsek bile kendimizi hakikaten görebiliyormuyuz?

Ayşegül Yeşilnil


İstanbul


www.yesilnil.com

Bu e-Posta adresi istek dışı postalardan korunmaktadır, görüntülüyebilmek için JavaScript etkinleştirilmelidir

Paylaş